Op Recreatiepark de Lork groeit een plant die we allemaal kennen. We genieten van zijn altijd groen blijvende blad en de bijen genieten van zijn nectar; de plant draagt nog bloemen als alle andere bloesems en kruiden uitgebloeid zijn. De plant groeit ook graag tegen chalets en maakt daar korte metten met niet goed bevestigde dakgoten, door er dwars doorheen te kruipen. Het is vaak nog een hels karwei om de plant terdege te verwijderen en je blijft zijn sporen (van klimwortels) lange tijd zien op de muur: Klimop.
Toch kent de plant een rijke geschiedenis en duikt hij op in allerlei verhalen wereldwijd. Laten we beginnen in de Griekse mythologie. Hier treffen we de god van de wijn aan: Dionysos. Toen hij pas geboren was, werd hij onmiddellijk aan het zicht onttrokken door snel groeiende klimop. Dat was nodig om hem te verbergen voor Hera, de vrouw van oppergod Zeus. Waarom? Wel die Zeus was dan wel oppergod, maar hij had een grote hobby, boven alle andere hobby's zoals oorlog voeren, geesten opwekken en vijanden met onmogelijke opdrachten opzadelen: zijn grootste hobby was vreemdgaan. Dionysos was het kind van een ander en Hera was nogal jaloers. Ze had er ook alle reden toe nietwaar?
In het Oude Egypte was de klimop gewijd aan de god Osiris. Deze god leefde een kommerloos bestaan met zijn echtgenote Isis, tot zijn bloedeigen jaloerse broer Seth roet in het eten kwam gooien. Hij overtuigde zijn broer om in een sarcofaag (een doodkist) te stappen, sloot deze snel en knikkerde de kist met inhoud de Nijl in. Ter hoogte van Libanon (dus niet in Libanon, de Nijl stroomt niet door dat land) spoelde Osiris aan en kon door Isis ter plekke tot leven worden gewekt. Seth gaf het echter niet op. Bij een volgende poging sneed hij het lichaam van zijn broer in stukken en verspreidde ze over Egypte. Ook nu weer kon zijn vrouw hem tot leven wekken. Wel jammer dat alle stukken hervonden worden door Isis, behalve zijn penis, die was opgegeten door de vissen. Waarom Isis een man terug wilde die zo naïef was dat hij zonder argwaan in een sarcofaag plaatsnam en vervolgens ook nog eens geen geslachtsdeel meer had, het is me een raadsel. Misschien was ie goed met kinderen, ook belangrijk, toch? De klimop is aan hem gewijd omdat het eeuwig groen blijvende blad symbool staat voor het eeuwig leven.
Klimop vormt bessen die in de winter graag gegeten worden door houtduiven, veelvuldig op Recreatiepark de Lork aanwezig. In Frankrijk worden de bessen ook gegeten door een insect dat wij (nog) niet kennen: de wandelende tak, zo geheten omdat het dier een tak of twijg imiteert om niet op te vallen voor roofdieren. De temperatuur gaat echter omhoog de laatste jaren wat met zich meebrengt dat allerlei insecten die je vroeger nooit hier zag, toch hun intrede hebben gemaakt in onze streken: kolibrievlinders, Franse veldwespen en sikkelsprinkhanen zijn fraaie voorbeelden, dus wie weet wandelt ook de wandelende tak eerdaags naar 'onze' klimop toe. Voor Osiris komt het te laat; zijn 'tak' wandelt niet meer, de vissen maakten aan die droom een einde. Laat ons echter niet stoppen met dromen. Waardeer de dakgootmoordenaar als vlinderparadijs, als levensopwekker en als unieke slingerplant die zijn eigen weg volgt, zoals wij dit allen trachten. En trek lering uit zijn verhaal: ga niet vreemd, stap niet zonder argwaan een doodkist in en vooral: laat uw sporen achter daar waar u uw groei noodzakelijk acht.
Reactie plaatsen
Reacties