Zoals jullie weten is Recreatiepark De Lork genoemd naar de gelijknamige boom, die ook lariks wordt genoemd. Eens veelvuldig aangeplant om haar geschiktheid voor de mijnbouw. Wanden van mijnschachten werden ondersteund en het hout van de lariks kan goed tegen weersinvloeden. Door de grote hoeveelheid hars in het hout aanwezig, is het niet erg bevattelijk voor schimmels.
De vruchten van de lariks, kegels met kleine gevleugelde zaden, zijn niet heel erg in trek bij vogels. Toch is er één vogel die we regelmatig aantreffen op haar stam en dat is de grote bonte specht. Iedereen heeft weleens haar roffels gehoord al is de vogel niet altijd direct te zien. Zij zoekt naar insecten die zich verstoppen in de schors van de lorken, waaronder letterzetters; schorskevers die nogal eens huis kunnen houden onder de fijnsparren bij de Oisterwijkse Vennen.
Het grote belang van de lariks bevindt zich echter aan haar voeten. Daar groeit namelijk een paddenstoel die op de zogeheten Rode Lijst (een lijst met daarop kwetsbare, bedreigde of helaas reeds uitgestorven dieren, planten en zwammen in een bepaald gebied) als ‘kwetsbaar’ geregistreerd staat. ‘Kwetsbaar’ wil zeggen dat de gele ringboleet een hoog risico loopt om uit te sterven in het wild, als haar omstandigheden niet beter worden. En alles wat de gele ringboleet vraagt is: lariksen.
Maar waarom eigenlijk?
Vroeger werd gedacht dat paddenstoelen, die in de buurt of op bomen groeiden, de boom kwaad wilden berokkenen. Door hem ziek te maken of op te eten. Gelukkig zijn we inmiddels veel wijzer geworden op dit gebied. We weten nu dat de lariks en de gele ringboleet vriendjes zijn. Dikke maatjes zelfs. Zij leven in een samenwerkingsverband waar zij beide beter van worden. De schimmeldraden van de gele ringboleet wikkelen zich rond de wortels van lariksen. Daar kan de zwam met fijne lange draden mineralen uit de schrale bodem halen, zoals fosfor. Dit mineraal heeft de lariks broodnodig om te kunnen groeien. De lariks krijgt dit mineraal van de gele ringboleet en als tegenprestatie geeft de boom suikers aan de zwam, waar deze op haar beurt van groeit. En zo kunnen samenwerkingsverbanden als deze vele jaren duren, zolang als de boom in leven blijft.
Hoe prachtig is het dat wij dit daadwerkelijk zien gebeuren? Bij een aantal chalets komt de gele ringboleet op, beginnend rond juni en tot ver in november vinden we nog deze paddenstoelen. En zelfs als de zwammen weg zijn, gaat de samenwerking onder de grond gewoon door. Beide vrienden maken er, onzichtbaar voor ons, het beste van. En het bewijs van de vruchtbaarheid van hun samenwerking zien we niet enkel terug in de zwammen die daadwerkelijk verschijnen. Kijk eens omhoog, naar die prachtige statige wachters die hoog boven ons uit torenen, in het blauwe, grijze en ook nachtelijke zwerk! Een teken van vriendschap en succes. En zo leven zij jaren her, bijgestaan door het lied der spechten, die lustig voort trommelen op ons park vol verwondering.
Reactie plaatsen
Reacties