Judasoor

Op Recreatiepark de Lork treffen we een zwam aan met een wel heel bijzondere naam: Echt Judasoor. We kennen natuurlijk allemaal de naam Judas, met de nodige wansmaak. Maar wat heeft een oor van Judas met een zwam op het park te maken? We slaan er de boeken nog maar eens op na en het verhaal gaat als volgt:

Judas Iskariot, de verrader van Jezus van Nazareth, kreeg na zijn euveldaad wroeging. In zijn wanhoop nam hij het besluit om zelfmoord te plegen. Hij ging op zoek naar een boom om zich aan te verhangen. Als eerste kwam hij bij een wilg. Dat leek een geschikte boom. Echter: de wilg in kwestie had helemaal geen zin om mee te werken aan een snelle dood voor deze verrader van de Heiland. Toen Judas zich verhing aan de wilg, boog deze zo diep met zijn takken naar beneden, dat Judas onverrichter zake weer op de grond kwam te staan. De boom, achterblijvend in zijn neerwaartse houding, schijnbaar verdrietig over het lot van de man aan het kruis, werd op dat moment van wilg tot treurwilg en zo kennen wij haar nog.

Judas ging op zoek naar een andere boom en vond een vlier. De vlier echter was al even onwelwillend om Judas zo makkelijk uit het leven te laten stappen. De takken van de vlier bogen niet, zij braken (de vlier heeft ook nu nog broze takken). Toen de tak waaraan Judas zich verhing afbrak, schaafde hij met zijn hoofd langs de bast van de vlier, hierbij een deel van zijn oor verliezend. Hieruit ontstond de zwam Judasoor. Tot op vandaag is Judasoor vooral op vlier te vinden wat geeft te raden van welk hout deze voederplank gemaakt is.

De 'onfortuinlijke' Judas zocht verder en kwam als laatste bij een es. De boom was fier, sterk en jong en had er in zijn eigen trots gevangen, geen enkel bezwaar tegen dat Judas aan zijn takken de dood zocht. En zo verhing Judas Iskariot zich uiteindelijk aan de es.Dat is het verhaal.

Uit historisch oogpunt bekeken komen de genoemde bomen niet voor in de streek waar Judas vandaan kwam. Het plaatsje Keriot (Iskariot betekent van Keriot) ligt vlakbij Hebron op de Westelijke Jordaanoever in Israël en daar zijn geen vlieren, essen en wilgen. Als het verhaal ook historisch juist is, dan heeft Judas eerst naar onze streken gereisd.

Opvallen is wel dat nu, heden ten dage, wilgen en vlieren bij elkaar groeien. Volgens dit verhaal gebroederlijk naast elkaar in hun trouw aan de Zoon, biologisch gezien zijn zij beide in staat om in gebied te groeien dat regelmatig onder water loopt. En daar waar het water niet komt of in elk geval niet blijft staan, op het drogere gedeelte, juist daar vinden we essen.

Ondanks de historische onzekerheid die hiermee gepaard gaat, blijft het toch een wonderlijk verhaal. Het is één van de vele verhalen die Recreatiepark de Lork ons vertelt. Elk seizoen ontluiken nieuwe verhalen op deze wonderlijke plek .